คำตอบจากคนน้อยใจ

 

 

 

 

 

 

น้อยใจ

 

 

อาการนี้มันเกิดขึ้นกับผมตั้งแต่เมื่อไหร่ ???

 

 

มันคงเกิดขึ้นมาในใจผมนานแล้ว ......

 

 

แต่มันเพิ่งมาแสดงตัวให้ผมได้รู้จักเป็นอย่างดีก็ตอนนี้เอง

 

 

ตอนที่เขาคนนั้น เลือกงาน  เลือกที่จะไป  โดยทิ้งผมไว้เพียงคนเดียว

 

 

ในขณะตัวผมร้องขอและทำทุกอย่างให้เขาเห็นความสำคัญของผม

 

 

แต่เขากลับเลือกงาน ทั้งที่มีคนอื่นสามารถทำแทนได้

 

 

เพียงแต่เขาเอ่ยปากว่า "ไม่สบาย"  , "ไม่อยากไป" หรือเหตุผลอะไรก็ได้ที่จะทำให้เขาไม่ได้ไป

 

 

แต่นี่เปล่าเลย เขากลับรับคำว่าจะไป

 

 

ทั้งๆที่ร่างกายของเขาเองก็ยังไม่ค่อยสบายดีเท่าไหร่และผมคำขอร้องของผมก็เปล่าประโยชน์

 

 

 

 

แต่ตั้งผมเริ่มรู้จักและตัดสินใจอย่างแน่วแน่เด็ดขาดแล้วว่าจะต้องให้เขามาใช้ชีวิตร่วมกับผมให้ได้

ผมเริ่มรู้ได้ตั้งแต่นาทีนั้นเลยว่า ผมต้องเจออะไรอีกเยอะ กว่ามันจะเป็นดังที่ผมหวังไว้

แต่ผมก็บอกกับตัวเองว่า จะไม่หวั่นไหว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องทำให้ได้

เพราะอะไรนะหรือ

 

 

 

เพราะ

 

 

 

 

 

 

รักไง

 

 

 

ใช่

 

เพราะรักคำเดียวเลย

 

ดูเหมือนเป็นเหตุผลง่ายๆ

แต่มันไม่ง่ายเลย และมันจะยิ่งใหญ่อย่างมีคุณค่าเสมอสำหรับคนเข้าใจในรัก

 

 

พอมาวันนี้ผมกลับทนมันไม่ได้ขึ้นมากับอาการน้อยใจ

 

 

ทั้งที่ก่อนหน้าผมจะได้มาใช้ชีวิตร่วมกับพี่เขา

ผมโดนเจ้าความน้อยใจมันเล่นงานสารพัดรูปแบบ

บางทีมันมากับการที่โดนพี่เขาทำใส่ ทำประชด พูดจาว่ากล่าวผม

บางทีมันก็มาจากตัวผมเองที่คิดว่า ผมไม่น่าเกิดมาช้าอย่างนี้ ซ้ำร้ายยังไม่พอ ผมไม่น่ามาเป็นลูกศิษย์ของพี่เขาด้วย

 

 

 

แต่ตอนนั้นผมยังมีผู้ช่วยคนสำคัญคือ "ความหวังและกำลังใจ" เลยทำให้ผมผ่านมาได้แล้วทำให้ผมได้ใช้ชีวิตร่วมกับพี่เขา

 

 

 

ถึงแม้ตอนที่มาอยู่กันแล้ว เจ้าความน้อยใจ มันยังตามมาเล่นงานผมไม่เลิก

มันชอบมาปั่นหัวผมเล่น เห็นเป็นเรื่องสนุก

มันชอบให้ผมคิดว่า

 

 

ทำไมพี่กอล์ฟ ไม่ยอมให้ผมจับมือเวลาไปไหนมาไหน

ทำไมพี่กอล์ฟถึงไม่ค่อยพูดเพราะๆหวานๆกับผมบ้าง

ทำไมพี่กอล์ฟถึงชอบว่าผมเป็นเด็กอยู่เรื่อย

ทำไมพี่กอล์ฟถึงไม่ยอมให้ผมแนะนำกับคนอื่นในฐานะคนรัก

ทำไม   ทำไม ....   และ....ทำไม ?????

 

 

นั่นแหละคำถามที่เจ้าความน้อยใจมันเอามายั่วยวนผม

ทำให้ผมเกิดอาการน้อยใจ

 

 

 

จนล่าสุดนี้มันบอกว่าพี่เขาเห็นงานสำคัญกว่าวันเกิดของผม

(หรือบางทีอาจจะเห็นงานสำคัญกว่าผมไปแล้วก็ได้)

 

หลายคนอาจมองว่าแค่เรื่องวันเกิดมันธรรมดามากๆ

ใช่ มันธรรมดามากๆ ผมไม่เถียงหรือโต้แย้งอะไร

มันธรรมดาสำหรับคนที่ธรรมดาไง

แต่สำหรับผม

มันเป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบปีของผมในฐานะคู่หมั้นของเขา

มันเป็นวันเกิดครั้งแรกของสองเราในฐานะที่เปลี่ยนแปลงไป

เหตุผลแค่นี้ไม่พอเหรอ ที่จะทำให้มันไม่ธรรมดา

 

 

ผมเตรียมทุกอย่างไว้สำหรับวันเกิดของผมที่จะมาถึง

ผมสั่งแม่บ้านให้เตรียมของใส่บาตรให้ผม เพราะตอนเช้าผมจะชวนพี่ไปตักบาตร

ผมสั่งพวงมาลัยจากร้านดอกไม้ไว้กราบรูปคุณแม่ของผมพร้อมกับพี่หลังใส่บาตรเสร็จ

แล้วค่อยโทรไปขอพรจากอาป๊าที่อยู่กรุงเทพกับอาแหมะที่ไปจีน

หลังจากนั้นผมจะไปเรียน หลังเลิกเรียน ผมจะพาพี่ไปหาน้องเก่ง ผมจะเอาเงินเก็บของผมไปมอบเป็นการศึกษาให้น้องเขา (ผมยังคิดเลยว่าถ้าเป็นไปได้ ผมจะขอเป็นคนอุปถัมภ์น้องเก่งเอง ไว้ผมเรียนจบ มีงานทำ ได้แต่งงานกับพี่ ผมจะขอน้องเก่งมาเป็นบุตรบุญธรรม)

ผมยังจองร้านอาหารแถวๆริมบึงเพื่อให้สองเราได้ไปนั่งทานมื้อเย็นในบรรยากาศที่ดีๆ

ทั้งหมดนี้ มันคงเป็นเพียงแค่ผมคิดไป และได้ทำอยู่คนเดียว

 

 

ตอนนี้ผมยอมรับเจ้าความน้อยใจเข้ามาเป็นเพื่อนของผมแล้ว

มันทำให้ผมคิดว่า "ผมรักพี่มากไปจนเกินความพอดีหรือเปล่า" , "พี่เห็นความรักของผมบ้างไหม" , "พี่ยังมีหัวใจรับรู้ความรู้สึกของผมหรือเปล่า"

 

 

ผมได้แต่ให้คำตอบมันไปว่า "ทำยังไงได้ล่ะ ก็คนมันรักไปแล้ว เราคงได้แต่ทำหน้าที่รักต่อไป ถึงแม้เขาอาจจะรับรู้ความรักของเราน้อยลง ๆ ๆ จนหมดไป หรือไม่สามารถรับรู้ได้เลย แต่เราก็ยังคงจะรักอยู่อย่างนั้นและคงต้องรักตลอดไป (ถึงแม้มันจะแอบน้อยใจบ้างก็เถอะ)"

 

 

 

 

ปอลอ ป่อล่อ ป้อล้อ ป๊อล๊อ ป๋อล๋อ พี่อ่านแล้วก็อย่าคิดอารายมากเลยนะคั๊บ มันก็แค่มุมหนึ่ง...ของคนน้อยใจ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ช่วงเวลาที่ดี..แค่ไม่กี่ว้น
แต่ความผูกพันมันทำให้ชั้นได้รู้

*รอ...อยากจะขอเวลาให้หยุด
แปรเปลี่ยนความทุกข์เป็นการแบ่งปัน
หากจากกันวันนี้ขอให้เธอจดจำเอาไว้
วันหนึ่งเราจะ....พบกัลล์

ความน้อยใจมันเกิดขึ้นได้เสมอค่ะ
เพียงแต่เราจะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังงัย
ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นเพียงห้วงอารมณ์ความรู้สึก
มันเป็นสิ่งที่เป็นธรรมชาติ
ถ้าเราเข้าใจว่ามันเป้นเรื่องธรรมชาติ
มันเกิดขึ้นได้เสมอ
เราก้อจะไม่มีความทุกข์ใจค่ะ

ครุกอล์ฟอาจจะยุ่งไปบ้าง
แต่โก๋เองก็ต้องเข้าใจนะ
หน้าที่การงานก็สำคัญมาก
สำหรับชีวิตคู่ทั้งสองคน

เพราะว่าต่อไปอนาคตมันเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน
ทำวันนี้เพื่อวันข้างหน้าของเรา

หนูคิดอย่างนี้นะ

ใจเย็นนะ
เฝ้ามองดูความรู้สึกที่เกิดขึ้นให้ดี
แร้วจะพบกับทางสว่าง

ค่าาาาาา

#26 By JOngHYun-หน้ากลม (203.172.217.74) on 2010-05-25 10:09

อ่านแล้ว สงสาร

เห็นใจ

และเข้าใจครับบ

แต่ก็เอาใจช่วยครับบ

รักด้วยใจครับ

อย่ารักด้วยเหตุผล

#25 By kingphai (203.131.212.75) on 2010-01-17 01:54

มันมีกันบ้างทุกคนล่ะครับ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป อย่าย้ำคิดย้ำทำ จะหดหู่ปล่าวๆ

#24 By (60.52.91.82) on 2009-11-21 06:38

ความน้อยใจ ทำให้ใจเหลือน้อยนิดเดียว

เท่าที่สังเกตดู บุคคลต่างๆ ที่ได้เข้ามาศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต ที่ต้องหลุดออกไปจากเส้นทางแห่งการสร้างบารมีอย่างน่าเสียดายนั้น สาเหตุ ไม่ได้มีอย่างอื่นเลย นอกจากความน้อยใจ พอใจเหลือน้อยแล้ว คิดการใหญ่ มันก็ย่อมไม่สำเร็จ คิดได้แต่เพียงตัดช่องน้อยแต่พอตัว "ฉันไปทำบุญวัดอื่นก็ได้" แต่แล้วเมื่อออกไป ใจก็ห่อเหี่ยว ก็กลับมาคิดเสียดายทีหลัง เฮ้อ ไม่น่าเลย... เป็นต้น

ความน้อยใจ จึงเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งนัก เพราะมันจะกลายเปลี่ยนเป็น "ทิฐิมานะ" บาง คนพูด คิด ทำ ไม่ตรงกับคนหลายๆ คนในหมู่คณะ ทำ ทำให้คิดน้อยใจ ฟ้าร้างเองก็เคยเป็นอยู่เหมือนกัน หลายครั้งค่ะ ด้วยความที่สงสัยว่า "ความยุติธรรมอยู่ที่ไหนหนอ" ในโลกนี้ จะมีความยุติธรรมเหลืออยู่บ้างไหม


แต่คิดน้อยใจเมื่อไร ก็จะได้รับคำตอบกลับมาจากคุณครูไม่ใหญ่ ผ่านจานดาวธรรมทุกครั้งว่า

"ความยุติธรรม ไม่มีในโลก นี่คือกฎสากล มันเป็นกฎแห่งกรรม ที่เขาบัญญัติไว้"
"ตราบใดที่คนยังไม่เข้าถึงพระธรรมกาย ตราบนั้น ความยุติธรรมยังไม่เกิด"

#23 By ♪ ♥ MaRcHmEllO™ ♥ ♪ on 2009-02-06 10:58

...อาการน้อยใจ..ใครๆๆก็เกิดได้ทุกคนนะน้องโก๋..
..แต่..ขอให้มันเกิดแค่ เหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนี่ง..
และ..จบลง..อย่าให้มันเกิดขึ้นกับโก๋ไป...ตลอดชีวิตนะ..มันจะปั่นทอนจิตใจโก๋..คนที่โก๋รัก..และ..
คนที่รักโก๋..open-mounthed smile

#22 By love nt19 (58.9.187.31) on 2009-02-05 14:08

อ่านแล้ว แบบว่า....

ไม่มีคำพูดอะไรจะพูดออกมาเลย

พี่ขอโทษ ถ้าพี่เป็นต้นเหตุที่ทำให้โก๋น้อยใจอย่างนี้

ไม่มีคำพูดแล้วจริงๆ


*หมายเหตุ พี่ยังมีหัวใจรับรู้ความรู้สึกของโก๋อยู่นะครับ

#21 By ครูกอล์ฟเองคร้าบ (115.67.177.119) on 2009-02-04 12:09

โก๋คับ

เข้าใจโก๋นะคับ ความน้อยใจ มันเกิดขึ้นได้เสมอ

แต่อย่าให้ความน้อยใจนี้มันค่อย ๆ กัดกิน กัดกร่อน

ความรู้สึกในใจของเรานะัคับ รู้แล้วว่าน้อยใจ เรื่องอะไร

ก็คุยกับพี่เค้าซิคับ จะได้รู้ถึงเหตุผลของพี่เค้า

จะได้เข้าใจกันมากขึ้นนะคับ

ครูไม่ได้เห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าโก๋หรอกคับ

เพียงแต่มันมีหน้าที่ที่ต้องทำ และที่สำคัญไปกับแม่ของคนที่ครูรักนะคับ ครูทำถูกแล้วนะคับ อย่าน้อยใจไป

คนเรามีวิธีการแสดงออกของความรักไม่เหมือนกันนะคับ
อย่าคิดว่าใครจะเหมือนเรา และ เราจะเหมือนใคร
สิ่งที่โก๋น้อยใจ นั่นอาจเป็นวิธีการของครูก็ได้ที่แสดงออกว่ารัก ไม่ต้องมานั่นปั้น ปรุงแต่งให้สวยหรูตลอดเวลา เป็นตัวของตัวเองกับคนที่รัก ไม่ดีเหรอคับ โก๋น่าจะดีใจนะคับ

ไม่มีสิ่งใดที่จะทำร้ายเราได้นอกจากจิตใจของเรานะคับ
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเรา อย่าให้มันมาบั่นทอนความรักของเรานะคับ

เข้มแข็งคับ ผ่านมาได้ตั้งเยอะ แค่นี้ชิวชิวเนอะ

#20 By NuaNia (124.120.24.41) on 2009-02-01 16:23

น้องโก๋สุดหล่อ ดีขึ้นบ้างยัง หลายวันแล้วนะ กลับมาเป็นน้องโก๋คนเดิมได้แล้วนะ เปลี่ยนความน้อยใจ มาเป็นความห่วงใย ความคิดถึง มาเติมความรักให้มากขึ้นไปอีก
ทำให้ทุกวันมีค่า ทำทุกวันด้วยความรัก มาทำให้พี่กอล์ฟรักโก๋มากขึ้นไปอีก มาเรียกกำลังใจความหวัง ความรักให้กลับมาอยู่เป็นเพื่อนน้องโก๋ดีกว่านะ แล้วทิ้งความน้อยใจไป อย่าให้มันมาอยู่เป็นเพื่อนเลย เดี๋ยวมันจะอยู่นานเกินไป นะ กลับมาเป็น โก๋สุดหล่อ เหมือนเดิมนะ

ถ้าดีขึ้นแล้วก็กลับไปที่ G&G นะ สู้ ๆ นะเว้ย

กำลังใจที่หลายคนมีให้น้องโก๋ จะอยู่เป็นเพื่อนน้องโก๋ไปตลอดนะ รออยู่นะ

#19 By imageriz (58.9.201.59) on 2009-02-01 12:38

สู้ๆนะน้องโก๋ เป็นกำลังใจให้ อีกไม่กี่วันเอง

ครูกอล์ฟกำลังจะกลับมาแล้ว

บางทีความน้อยใจมันก็เป็นเพื่อนที่ได้ทั้งดีและไม่ดี

ขึ้นอยู่กับว่าเราแคร์กับเพื่อนมากน้อยเกินไปหรือเปล่า

อย่างไงเจว่า ครูกอล์ฟก็คงคิดถึงน้องโก๋เกรียนของครูกอล์ฟอยู่อย่างแน่นอน double wink double wink

#18 By Jr (58.8.117.81) on 2009-02-01 08:06

น้องโก๋อย่าน้อยใจเลยนะ
พี่กอล์ฟไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยว แล้วยังไปกับอาแหมะด้วย

งานบางอย่างมันก็ให้คนอื่นทำไม่ได้เหมือนกันนะ
อาแหมะคงจะสบายใจกว่าถ้าพี่กอล์ฟทำ

อีกอย่างนึงพี่กอล์ฟจะได้ดูแลอาแหมะด้วยไง

อย่าคิดว่าพี่กอล์ฟเห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าน้องโก๋เลย

พี่ว่าถ้าเปลี่ยนกันเป็นโก๋อยู่ในสถานะพี่กอล์ฟโก๋ก็คงต้องทำอย่างนี้

เอาเวลามาคิดถึงพี่กอล์ฟแล้วทำอะไรดีๆไว้รอพี่กอล์ฟอย่างที่โก๋ทำคราวที่แล้วดีกว่านะ
พี่กอล์ฟกลับมาจะได้ดีใจ

พี่กอล์ฟอยู่ทางโน้นก็คงคิดถึงโก๋ไม่แพ้กันหรอก

เข้มแข็งนะน้องโก๋ อีกไม่กี่วันพี่กอล์ฟก็กลับมาแล้ว

รักพี่กอล์ฟก็ต้องเข้าใจเหตุผลของพี่เค้าบ้างนะ ไหนบอกว่าโก๋เป็นผู้ใหญ่แล้วไง

สู้ สู้ น้องโก๋ อีกไม่กี่วันเอง

สุขสันต์วันเกิดด้วยค่ะ

#17 By april (58.9.191.135) on 2009-01-31 23:55

มีสิ่งสำคัญอยู่ 4 อย่าง ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเรา

ก้อนหิน...เมื่อได้ขวางออกไปแล้ว

คำพูด...เมื่อได้พูดออกไปแล้ว

เวลา...เมื่อหมุนผ่านพ้นไป

โอกาส...เมื่อได้สูญเสียมันไป

ทุกๆอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
จะผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไปอย่างนี้เสมอ
จะหลงเหลืออยู่บ้างเพียงร่องรอยของความทรงจำ
ฉะนั้นจงสร้างร่องรอยแห่งความทรงจำที่ดี
พูดบวก เพราะจะทิ้งรอยแห่งความชื่นชม
ดูแลสุขภาพกาย/ใจ ให้ดีเพราะจะชราแต่แข็งแรง
และจงสร้างความสำเร็จให้ชีวิต เพราะยังมีโอกาส

#16 By kimyongaelove on 2009-01-31 13:51

พี่โก๋รีบๆ กลับมาเป็นพี่โก๋คนเดิมเร็วๆ น๊า
ไอ้ความน้อยใจเนี๊ย คนเรามันก็มีได้กันทั้งนั้น แต่อย่าให้มันมาทำร้ายจิตใจของเรากับคนที่เรารักเลยนะคะ

โลกเราไม่ได้มีแค่เรากับคนที่เรารักแค่ 2 คน และมันก็ไม่ได้หยุดนิ่งอยู่แค่นี้ มันยังต้องหมุนไปเรื่อยๆ มันยังมีอะไรอีกเยอะแยะมากมายที่เราต้องพบเจอ แล้วร่วมกันผ่านพ้นมันไปให้ได้ บางครั้งเราก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรๆได้อย่างที่ใจเราต้องการทุกอย่างนะคะ

การที่พี่กอล์ฟไปทำงาน แล้วไม่ได้อยู่กับพี่โก๋ในวันเกิดของพี่ ไม่ได้หมายความว่าพี่กอล์ฟรักพี่โก๋น้อยลงหรอกค่ะ เราควรที่จะเข้าใจ เชื่อใจ และมั่นใจ ในคนที่เรารักนะคะพี่

รีบๆ กลับมาน๊า พี่โก๋คนที่เป็นของพี่กอล์ฟคนเดียว จนนิจนิรันดร์คนนั้น

สู้ๆ สู้กับเจ้าความน้อยใจ อย่าไปยอมแพ้ให้มันนะคะ

#15 By bremen_77 (117.47.172.229) on 2009-01-31 11:40

ลูกผู้ชายนายโก๋!!!

เรื่องแค่นี้ จิ๊บๆ น๊า

ก่อนหน้านั้นกว่าจะได้อยู่ด้วยกันน่ะ

แสนจะหนักหนาสาหัส

โก๋ยังเอาชนะ ยังผ่านมาได้ เข้มแข็งไว้เน้อ

น้อยใจ พี่ก็เข้าใจ แต่ไม่อยากให้โก๋

เอามันมาฝังรากลึกในใจ

ระบายความรู้สึกออกมาในนี้ก็ดีนะ มีอะไรก็พูดกัน

ครูกอล์ฟกลับมาได้อ่านคงเข้าใจความรู้สึกโก๋ดีขึ้น

ดูแลรักษาตัวเองดีๆ นะ กินข้าวกินปลาด้วย

เดี๋ยวจะปวดท้องไปอีก......

แล้วอย่าคิดทำอะไรที่เป็นการประชดประชัน

อย่าคิดทำร้ายตัวเองด้วยเรื่องไม่ดีต่างๆ นะ

โตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว จำได้ป่าว

นี่เป็นอีกหนึ่งบททดสอบ สู้ๆ..นะน้องรัก

สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้าตรงนี้ก่อน

วันเกิดจริงๆ ไปเจอกันที่ทู้ครูกอล์ฟนะ

อย่าลืมเข้าไปล่ะ ทุกคนคงรออวยพรโก๋อยู่

big smile

#14 By !!K~Y!!... (ranny) (203.118.117.220) on 2009-01-31 01:57

อยากบอกว่า

รักน้องโก๋นะ

สู้ๆนะคะ
เป็นกำลังใจให้โก๋ เข้มแข็ง

ความรักมีหลายแง่มุม
น้องโก๋ฝ่าฟันมาได้ถึงขนาดนี้แล้ว
พี่่มั่นใจว่า ในสักวัน น้องโก๋จะพบกับความสุขที่แท้จริง
พอเพียง และเข้าใจในรักนะคะ

#13 By sustainable happiness (119.31.84.190) on 2009-01-30 22:45

โก๋น้อยใจได้แต่อย่าให้บั่นทอนกำลังใจตัวเองนะ ความรักของครูกอล์ฟน่ะโก๋สัมผัสได้ไม่ใช่เหรอ ครูกอล์ฟอาจจะไม่เก่งในการสื่อด้วยคำพูด แต่การกระทำล่ะสิ่งที่ครูกอล์ฟทำให้โก๋ทุกวันนี้อ่ะมันสื่อว่าครูกอล์ฟรักโก๋มากขนาดไหน ก้อต้องรู้ดีที่สุดสิ
ครูกอล์ฟน่ะเข้าไปเป็นสะไภ้บ้านของโก๋นะ ครูกอล์ฟก้อต้อต้องช่วยแบ่งเบางานมาทำเท่าที่ครูกอล์ฟจะช่วยได้ โก๋ก้อต้องเข้าใจครูกอล์ฟด้วยนะ มันเป็นสิ่งที่ถูกที่ควรแล้วนี่นาที่ครูกอล์ฟจะไปช่วยแบ่งเบาภาระของคุณแม่ของโก๋น่ะ งานวันเกิดของโก๋ก้อสำคัญสำหรับครูกอล์ฟเช่นเดียวกัน ครูกอล์ฟก้ออยากอยู่กับโก๋ตลอดเวลานั่นแหล่ะ แต่ความเป็นจริงบางครั้งมันเจ็บปวดแต่เราก้อต้องยอมรับใช่มั๊ยล่ะ ที่ครูกอล์ฟเลือกไปจีนนั่นก้อไม่ได้แสดงว่าครูกอล์ฟจะรักโก๋น้อยลงซะเมื่อไหร่ หัวใจของครูกอล์ฟน่ะยังงัยก้อยังคงอยู่กับโก๋ ความรักของครูกอล์ฟก้อยังคงมอบให้โก๋คนเดียวเหมือนเดิมไม่มีอะไรลดน้อยลงไปหรอกนะ โก๋มั่นใจในตัวเองหน่อยนะ รอครูกอล์ฟอีกนิด ไม่แน่หรอกครูกอล์ฟอาจจะกลับมาหาโก๋ก่อนกำหนดก้อได้นะ

#12 By HydrA (203.155.115.150) on 2009-01-30 22:36

ลืมไป สุขสันต์วันเกิดนะไม่รู้วันไหนแต่ขอให้โก๋สุขภาพแข็งแรง ตลอดปีนะ เฮง เฮงด้วย อย่านอยนะ กลับมาเป็นนายโก๋ที่ร่าเริง ที่สดใส ที่น่ารักที่สุดของพี่กลอ์ฟนะ จะยี่สิบแล้วเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ สุขสันต์วันเกิดจ้าbig smile big smile big smile

#11 By โชกุน (203.144.180.66) on 2009-01-30 19:05

โก๋อย่าคิดมากนะ น้อยใจอ่ะน้อยใจได้แต่อย่าให้ความน้อยใจมาทำลายกำลังใจที่มี อยากบอกว่าพี่เขาก้อรักโก๋ไม่น้อยหรอก พี่มองในมุมของพี่นะ การที่พี่กอล์ฟเลือกที่จะไปทำงานกับแหมะนะเป็นการดีรู้ไหม นอกจากเขาจะช่วยแบ่งเบางานแหมะแล้วอ่ะเขาดูแลแหมะไปในตัวนะ แล้วอีกอย่างเขาก้อบอกแล้วไงว่ากลับมาจะมีเซอร์ไพร์สให้ แค่ 15 วันมันแป๊บเดียวเอง อย่าน้อยใจไปเลย โก๋ผ่านอะไรมาก้อมากกว่าจะมาอยู่ด้วยกัน เอาวันเวลาที่มีความสุขมาทำให้เรามีกำลังใจที่จะรักเขาต่อดีกว่ามานั่งน้อยใจนะ อ้ออย่าลืมรักตัวเอง แล้วก้อรักษาสุขภาพด้วยนะ big smile big smile big smile

#10 By โชกุน (203.144.180.66) on 2009-01-30 18:59

เข้าใจถึงความรู้สึกครับ ...
แต่ก็เป็นบททดสอบ อีกอย่างนึง
ที่จะทำให้เราก้าวเป็นผู้ใหญ่ได้ ถ้ายอมรับไม่ได้ผ่านไปไม่ได้
เราก็ไม่โตขึ้นนะครับ ...
ห่างกันบ้างในบางครั้งทำให้เรารักกันมากขึ้นนะรู้รึเปล่า

ต้องเข้าใจว่าชีวิตคนเรามันไม่ได้มีกันอยู่แค่ 2 คนนะ
มีครอบครัว มีเพื่อน บางครั้งเราต้องยอมเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อคนรอบข้างบ้าง

น้อยใจได้ไม่เป็นไรแต่อย่าให้ความน้อยใจมันกัดกร่อนความรักที่ดีนะครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ

double wink

#9 By ลิงกับหมู on 2009-01-30 13:21

น้องโก๋ อย่าน้อยใจครูกอล์ฟนะค้าบ
15 วันเอง
มันเป็นบททดสอบโก๋อีกอย่างนะ
เข้าใจความรู้สึกของโก๋นะครับ
เป็นกำลังใจ รอครูกกอล์ฟกลับมาละกัน
สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดด้วยนะครับ
ขอให้สมหวังทุกๆอย่างครับ

#8 By BABY_CHICK (117.47.52.181) on 2009-01-30 13:02

อย่าน้อยใจเลยนะ พี่กอล์ฟ รักโก๋ที่สุดอยู่แล้ว
และคงรักมากกว่าสิ่งไหนๆ แต่บางทีหน้าที่ที่ต้องทำ
ก็จำเป็นต้องทำ ถึงแม้ว่าจะปฏิเสธได้
แต่บางทีก็ไม่ควรทำอย่างนั้น อีกอย่างพี่กอล์ฟคง
อยากช่วยอาแหมะ อยากแบ่งเบางานของท่านบาง

เป็นกำลังใจให้โก๋ และ พี่กอล์ฟ เสมอ... surprised smile

#7 By LIZZ on 2009-01-29 22:52

พี่เข้าใจความรู้สึกของโก๋นะ
และพี่ก็คิดว่าพี่เข้าใจการกระทำของน้องกอล์ฟด้วย

น้องโก๋ค่ะ..พี่กอล์ฟต้องอยากอยู่กับโก๋อยู่แล้วล่ะ แต่ขณะเดียวกันพี่กอล์ฟเค้าก็คงอยากช่วยแบ่งเบางานของอาแหมะ ก็จริงว่าคนอื่นก็ทำได้ แต่มันก็ไม่เหมือนลูกเหมือนหลานช่วยทำหรอกนะ อาแหมะก็คงจะมีความสุขกับการทำงานกับพี่กอล์ฟด้วยนะถึงให้ไปด้วยบ่อยๆ

พี่เป็นผู้หญิง ถ้าวันหนึ่งได้มีโอกาสไปเป็นสะไภ้บ้านไหน
พี่ก็คงต้องทำอย่างที่น้องกอล์ฟทำ คือพยายามช่วยงานทุกอย่างที่ทำได้ ยิ่งถ้าแม่สามีรักเราเหมือนที่อาแหมะรักน้องกอล์ฟล่ะนะ พี่จะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ตอบแทนความรักที่ท่านให้เรามา

ก็เป็นมุมมองของพี่นะ โก๋ลองคิดนะครับว่าถ้าโก๋อยู่ในฐานะพี่กอล์ฟ โก๋จะทำแบบพี่กอล์ฟมั๊ย

ตอนนี้โก๋น้อยใจก็คิดว่าพี่กอล์ฟรับรู้ความรักของโก๋น้อยลง แต่โก๋กำลังรับรู้ความรักของพี่กอล์ฟน้อยลงด้วยหรือเปล่านะ

น้อยใจได้ แต่อย่านานนะจ้ะ

#6 By (117.47.145.18) on 2009-01-29 22:40

เค้าเข้าใจพี่ชายนะคระ

เค้าก้เปนยุบ่อยๆ


แต่แพทว่ามันทำให้เราโตขึ้นไปพร้อมๆกัน

พร้อมกับความคิดที่เปนผุใหญ่ขึ้น

ึที่ว่า


เราน่าจะหันกลับมาสนใจให้มากก่านี้

ยุกะเพื่อนให้มากก่านี้


มันทำให้แพทเลิกคิดมากเลิกน้อยใจบ่อยๆ

แต่ก้มีบ้างตามโอกาส



หลังจากคุยกะพี่ แพทก้ปึกสาเพื่อนนิดหน่อยว่า

"เรายุ่งไปรึป่าว"


เพราะแพทเปนกะเพื่อนๆแบบนี้เสมอ

ขอโทดนะคระถ้ารุสึกไม่ดี




แต่เปนห่วงพี่ชายจิงๆนะคระbig smile



เดวก้หายเหงาแล้ว สู้ๆ

#5 By (58.9.7.183) on 2009-01-29 22:18

โก๋ครับ

รับรู้ถึงความรู้สึก ...

แล้วก็ คิดว่าเข้าใจว่าครูกอล์ฟ รู้สึกยังงัย

ความรักที่มีให้โก๋ คงไม่ได้น้อยลง ..

เช่นเดียวกับความรัก .ทีมีให้โก๋

ก็ไม่ได้น้อยลงเช่นกัน

เป็นห่วงเสมอ นะครับ

#4 By พี่เสี้ยว (117.47.223.87) on 2009-01-29 22:07

จงรักกันและกัน แต่อย่าสร้างพันธะแห่งรัก
และขอให้ความรักนั้นเป็นเสมือนห้วงสมุทร
อันเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณ
ของเธอทั้งสอง

จงเติมถ้วยของกันและกัน
แต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกัน

จงให้ขนมปังแก่กันและกัน
แต่อย่ากัดกินจากก้อนเดียวกัน

จงร้องและเริงรำด้วยกัน และจงมีความบันเทิง
แต่ขอให้แต่ละคนได้มีโอกาสอยู่โดดเดี่ยว
ดั่งเช่นสายพิณนั้น ต่างอยู่โดดเดี่ยว
แต่ว่าสั่นสะเทือนด้วยทำนองดนตรีด้วยกัน

จงมอบดวงใจ แต่มิใช่ต่ออีกฝ่าย
เพราะหัตถ์แห่งชีวิตอมตะเท่านั้น
ที่จะรับดวงใจของเธอไว้ได้

จงยืนอยู่ด้วยกันแต่อย่าใกล้กันนัก
เพราะว่าเสาของวิหารนั้นก็ยืนอยู่ห่างกันและ
ต้นโพธิ์ ต้นไทรไม่อาจเติบโต
ใต้ร่มเงาของกันและกันได้




คาริล ยิบราน : ดร.ระวี ภาวิไล แปล

#3 By prin (58.8.163.18) on 2009-01-29 22:00

....ความรัก....

...มันนำมาซึ่งความรู้สึกอีกหลายๆๆความรู้สึก...

...ถ้าคิดจะมีรัก...ต้องยอมรับมันให้ได้big smile

#2 By สาวตัวกลม (125.25.98.63) on 2009-01-29 22:00

รักไปแล้วก็รักต่อไปได้นะคะ
แต่หันกลับมารักตัวเองบ้าง
เห็นความสำคัญของตัวเองบ้าง

อย่าน้อยใจไปเลยนะคะ
ทำดีที่สุดแล้วนิ่นา^-^V

#1 By Love...is all around. on 2009-01-29 21:30